Tajemniczy głos wzywa młodziutką chórzystkę Christine Daaé do ujawnienia światu swego skrywanego talentu. Jedynie nauczycielka baletu Madame Giry wie, że nieznajomym jest Upiór, oszpecony geniusz muzyki, nawiedzający piwnice teatru i straszący tamtejszych artystów… „Upiór w operze” – jeden z najsłynniejszych musicalli wszechczasów – trafił na DVD w wersji filmowej.

Oparty na powieści Gastona Leroux „Upiór w operze„, musical Andrew Lloyda Webbera stał się najbardziej dochodowym przedsięwzięciem teatralnym i filmowym w historii, zarabiając 3,2 miliarda dolarów na całym świecie. Od swej premiery na londyńskim West Endzie 9 października 1986 roku, spektakl wystawiano w 18 krajach, a obejrzało go 80 milionów widzów. W sierpniu 2003 roku miał miejsce 7000 pokaz musicalu, który zdobył ponad 50 ważnych nagród, w tym 3 nagrody Olivier i siedem Tony. Wystawiany od stycznia 1988 roku na Broadway’u „Upiór w operze” jest drugim najdłużej granym musicalem w historii (po „Kotach” także autorstwa Andrew Lloyd Webbera), a jego najnowsze angielskie i amerykańskie produkcje nadal zdobywają pochwały u krytyki i biją rekordy popularności.

Płyta z oryginalnym wykonaniem „Upiora w operze” , z Michaelem Crawfordem jako Upiorem i Sarah Brightman w roli Christine, stała się najpopularniejszym w historii zapisem spektaklu teatralnego i jako pierwszy album w tym gatunku zadebiutowała na szczycie brytyjskiej listy przebojów. Dotychczas rozeszło się 40 milionów kopii, co dało płycie status złotego i platynowego albumu zarówno w Wielkiej Brytanii jak i w Stanach Zjednoczonych. Dowodem niesłabnącej popularności przedstawienia jest projekt wystawienia go jako stałego punktu repertuaru w Las Vegas, w hotelu-kasynie zbudowanym w stylu weneckim. Pierwszy pokaz 90-minutowego spektaklu odbył się na wiosnę 2006 roku w specjalnie na tą okazję wybudowanym kosztem 25 milionów dolarów teatrze. Jego widzowie  mogli podziwiać najnowocześniejsze efekty specjalne, w tym specjalnie zbudowane jezioro oraz eksplozję repliki żyrandola Paryskiej Opery.

Od opublikowania w 1911 roku, powieść Leroux zainspirowała wielu twórców kinowych i telewizyjnych. Po premierze „Upiora” na Broadway’u w 1988 roku i sukcesie „wampirycznego” thrillera Joela Schumachera pt. „Straceni chłopcy”, Andrew Lloyd Webber zaproponował reżyserowi adaptację musicalu dla potrzeb kina.

- Urzekła mnie wizualna strona jego filmów i nadzwyczajne wyczucie roli muzyki w filmie – wspomina Lloyd Webber.  Schumacher z kolei czuł potrzebę nakręcenia filmu dla osób, których nie stać na obejrzenie „Upiora” w teatrze, tak jak wcześniej stało się z takimi klasykami jak „Dźwięk muzyki”, „West Side Story” czy „Chicago”. – Są miliony wielbicieli muzyki Lloyda Webbera, którzy zawsze chcieli podziwiać „Upiora” na scenie, teraz będą mieli możliwość obejrzenia jego nowej wersji – wyjaśnia Schumacher.

Adaptując libretto, scenarzyści pogłębili historie kluczowych postaci i wzbogacili scenariusz o opis świata za kulisami sceny. – Chcieliśmy nie tylko wyjaśnić widzom, jak bohaterowie znaleźli się w tym miejscu, wpletliśmy w akcję również postaci malarzy, tancerzy, perukarzy i twórców rekwizytów – dodaje reżyser. Sukces współpracy z Lloydem Webberem przypisuje wzajemnemu zrozumieniu i szacunkowi, jaki łączy obu twórców. – Jak wielu inteligentnych ludzi, Andrew nie udaje, że zna się na wszystkim. Jako ekspert od muzyki, koncentruje się na tym aspekcie filmu, a mnie pozostawia wiele wolności, abym zrobił z materiałem to, co uważam za stosowne – twierdzi Schumacher.

Sam kompozytor jest wielce zadowolony z efektów pracy nad długo oczekiwaną adaptacją i uważa ją za „nadzwyczaj udany dokument spektaklu”. – Choć film nie odstaje znacząco od tekstu źródłowego, pogłębia jego emocjonalną wymowę. Inscenizacja i strona wizualna są bogatsze od wersji teatralnej, ale w swej istocie historia pozostaje niezmieniona. O niczym więcej nie mogłem marzyć – mówi Lloyd Webber.