Ciekawe, ilu ojców podjęłoby tak odważną decyzję, jak podjął kanadyjski pisarz David Gilmour (nie mylić z muzykiem z Pink Floyd), który pozwolił swojemu synowi rzucić szkołę, jeśli w zamian będzie z nim oglądał trzy filmy tygodniowo? Co z tego wynikło, Gilmour opisał w książce „Klub filmowy”, którą opublikowało wydawnictwo Dobra Literatura. 

Oczywiście, żeby coś podobnego proponować synowi, trzeba samemu kochać i znać kino. W przypadku Gilmoura ten warunek był spełniony. Trzeba też wierzyć, że najlepsze filmy świata mogą pomóc ten świat zrozumieć, a także wpłynąć na życie młodego widza. Tu już całkowitej pewności autor „Klubu filmowego” nie miał, jednak zaryzykował. I tak, zgodnie z umową, razem z siedemnastoletnim synem Jesse, który w szkole sobie nie radził, oglądali najbardziej znane filmy – wybitne i zwyczajnie kiepskie. Zobaczyli ponad sto tytułów.       

W swojej interesującej i dowcipnej książce David Gilmour opisuje budowane na nowo relacje z synem, który po rozwodzie rodziców zamieszkał z ojcem. Przekonuje nas też, że oryginalne pomysły są warte ryzyka, nawet jeśli nie zawsze wszystko idzie po naszej myśli. „Klub filmowy” nie przynosi happy endu w hollywoodzkim stylu, daje za to dużo wiary w ludzi.    

GK    

————————– 

David Gilmour (ur. 1949 r.), kanadyjski pisarz i dziennikarz telewizyjny. Znany krytyk filmowy (CBC Television), gospodarz nadawanego w piątkowy wieczór programu i magazynu rozrywkowego. W 1990 r. na CBC Newsworld prowadził program „Gilmour on the Arts”.

W 1997 r. odszedł z CBC i skupił się na pisaniu. W 2005 r. zdobył Governor General’s Awards, w 2007 r. dwukrotnie otrzymał National Magazine Award.

Książka „Klub filmowy” została przetłumaczona na 25 języków.