„To powieść o szaleństwie nastolatków” – tak mówi Karina Obara o swojej książce „Gracze”. Powieść, która ukazała się niedawno nakładem wydawnictwa W.A.B., może konkurować o miano jednej z ciekawszych polskich książek tego roku.

Bohaterowie „Graczy” – Cezary i Michał – to dwóch nastolatków z zupełnie różnych środowisk. Michała, wychowuje samotnie matka – prostytutka. Cezary to chłopak z tzw. dobrego domu, w miarę zamożnego, z rodzicami starającymi się przekazać najważniejsze wartości. Ich światy wydają się tak diametralnie różne, że trudno znaleźć coś, co mogłoby połączyć tych dwóch nastolatków. Tym czymś okazuje się jednak wspólna pasja do pewnej gry komputerowej i wspólne szaleństwo – zamiar wcielenia w życie motywów w wirtualnego świata. Chłopcy wierzą, że tak jak w grze ich świat może się zmienić, gdy oczyszczą go z „ludzkich śmieci”. Ale to co w wirtualnym świecie jest rozgrywką, w rzeczywistości stanie się morderstwem…

Karina Obara jest politologiem i dziennikarką, kieruje toruńskim oddziałem „Gazety Pomorskiej”. Dotychczas wydała powieści „Grzecherezada” (2006) i „Dwa światy Zofii” (2008), a także prozę dokumentalną „Damian i Dzienna Mama” (2008). „Gracze” to w jej dorobku pierwszy kryminał, choć zakwalifikowanie powieści do tego gatunku może być nieco mylące. „Graczom” zdecydowanie bliżej bowiem do mrocznego, psychologicznego thillera. To historia ucieczki od rzeczywistości, niebezpiecznej, bo prowadzącej do szaleństwa, autodestrukcji. Autorka pokazuje, jak groźna może być współczesność, w której normalne ludzkie relacje coraz częściej zastępowane są wirtualnymi. Ostrzega przed niebezpiecznym poddawaniem się iluzjom, zapadaniu się w komputerowej rzeczywistości, pokazuje, jakie spustoszenia może wywołać zwłaszcza w młodych ludziach takie rozdwojenie jaźni. W tej specyficznej analizie zła, jakie drzemie w każdym z nas, grozy i okrucieństwa, które są w stanie stworzyć zwykli ludzie i pozornie zwykłe sytuacje, możemy odnaleźć pewne podobieństwa do prozy Stephena Kinga. Ale to tylko śladowe tropy, niełatwe do odnalezienia – stylistyka powieści Kariny Obary jest zupełnie różna od prozy mistrza horroru. „Gracze” to książka wymagająca – zarówno z uwagi na dawkę emocji, jak i sposób ich opisu. 

Specyficzny język  i dość trudna w odbiorze narracja to cechy charakterystyczne „Graczy”. Autorka rezygnuje praktycznie całkowicie z dialogów, całą wiedzę o świecie i odczuciach bohaterów powieści przekazuje nam narrator. „Ta książka powstała z lęku i z wściekłości, więc i język starałam się dostosować do tego, w jaki sposób zachowuje się przerażony umysł. Taki umysł nie przeżuwa słów, nie dobiera, tylko wyrzuca, eksploduje wewnętrznie i zewnętrznie, jest na bezdechu, jeśli wolno mi użyć takiej przenośni, prowokuje i jest prowokowany, to fenomen umysłu w stanie przerażeni” – tłumaczyła w jednym z wywiadów Karina Obara.

Po lekturze „Graczy” nie sposób nie przyznać racji autorce – to powieść wstrząsająca, brutalna, momentami bulwersująca i zaskakująca. Ale to, niestety, powieść bardzo prawdziwa. I dlatego bardzo trudno pozostać wobec niej obojętnym….

Dariusz Materek

Książka dostępna jest także w Księgarni eClicto jako e-book w formacie epub. 

Patronat nad wydaniem „Graczy” objął Salon Kulturalny.

W nowej powieści sensacyjnej Marcina Wrońskiego „Officium Secretum” (W.A.B.) czytelnik odnajdzie wątki zdrady narodowej, infiltracji opozycji w latach 80. XX wieku i lustracji księży oraz ostry komentarz do współczesnego życia publicznego, teorii spiskowych i hipokryzji mediów.

„Officium Secretum. Pies Pański” to współczesna fabuła sensacyjna osnuta na wydarzeniach minionych kilku lat, z retrospekcjami sięgającymi czasów PRL-u. Dominikanin, ojciec doktor Marek Gliński wraca do Lublina po dwudziestu latach nieobecności. Oficjalnie – jako wykładowca Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, nieoficjalnie – jako wysłannik tajnego watykańskiego Officium. Władze kościelne dobrze przygotowały jego powrót, jednak Gliński zdziwi się, jak wiele osób wciąż pamięta go jako „Kleryka”, agenta SB.

Żeby wykonać powierzone przez zwierzchników zadanie, Gliński musi pokonać opór kazimierskich franciszkanów, którzy pilnie strzegą tajemnic swojego klasztoru, a przede wszystkim stawić czoło własnej przeszłości i dręczącym go wyrzutom sumienia. Kolejnych problemów przysporzy zagadkowa śmierć jednego z franciszkanów oraz pewna studentka KUL-u, gotowa wykorzystać sprawę prześladowania swojego ojca w latach 80., żeby zrobić karierę w lokalnych strukturach partii. Co gorsza, lubelski dziennikarz i policjant z Puław nie spoczną, póki nie poznają całej prawdy o Glińskim…

W „Officium Secretum” Marcin Wroński obnaża mechanizmy władzy świeckiej i kościelnej, bezbłędnie portretuje środowisko lokalnych mediów i mentalność ludzi zarówno poprzedniego, jak i obecnego systemu.

Marcin Wroński (ur. 1972) – autor czterech powieści i kilkudziesięciu opowiadań, studiował na KUL-u. Debiutował zbiorem opowiadań „Udo Pani Nocy” (1992). Publikował m.in. w „Lampie i Iskrze Bożej”, był felietonistą i dziennikarzem radiowym w Radiu TOP w Lublinie oraz redaktorem w kilku wydawnictwach.

Największy sukces odniósł jako autor kryminałów retro o komisarzu Maciejewskim: „Morderstwo pod cenzurą” i „Kino Venus”; był dwukrotnie nominowany do Nagrody Wielkiego Kalibru. W 2009 roku otrzymał honorowy tytuł Dobrze Zasłużony dla Ziemi Lubelskiej.

Obecnie pracuje nad scenariuszem serialu na podstawie Morderstwa pod cenzurą; w przygotowaniu jest jego trzeci kryminał z komisarzem Maciejewskim, który ukaże się nakładem W.A.B., podobnie jak wznowienia dwóch pierwszych tomów cyklu.

Książka dostępna jest także w Księgarni eClicto jako e-book w fromacie epub.

(wykorzystano informację nadesłaną przez W.A.B.)

Niedawno w księgarniach pojawiła się długo oczekiwana książka Małgorzaty Karoliny Piekarskiej „LO-teria”. Oczekiwana przynajmniej przez mnie i moich znajomych. Jest to bowiem kontynuacja powieści ,,Klasa pani Czajki”,  która stała się hitem wśród mych rówieśników – pisze w swojej recenzji Hanna, szesnastoletnia licealistka.

Tematyka ,,LO-terii”, pozornie, jest dość zwyczajna: nauka w liceum, problemy rodzinne, poznawanie siebie i realiów życia. Przedstawienie tego w taki sposób, aby pasowało do współczesnej twardej rzeczywistości, mogło być dla autorki nieco trudne, ale według mnie poradziła sobie z tym. Z zaskoczeniem (pozytywnym) czytałam o niektórych perypetiach bohaterów, bardzo zbliżonych do moich.

W „LO-terii” przeplatają się wątki wielu postaci. Każda jest tak samo ważna. Znani nam bohaterowie idą do różnych liceów, gdzie poznają nowe osoby, które zaczynają wpływać na ich dotychczasowe życie. Postaci, którym w pierwszej części Piekarska nie poświęcała wiele uwagi, wysuwają się tym razem na pierwszy plan. Na przykład Stasiek, z pozoru bardzo cichy religijny chłopak, wpada w nie lada kłopoty, które kończą się dla niego dramatycznie. Autorka wprowadza również historię Marcina, którego sytuacja rodzinna zmusza do wczesnej dorosłości.

„LO-teria” została napisana w sposób przemyślany, przez co, mam nadzieję, zainteresuje większość czytelników. Co prawda, przeznaczona jest głównie dla gimnazjalistów i licealistów, ale sądzę, że zawężony krąg odbiorców nie przeszkodzi książce w uzyskaniu popularności równej tej, jaką cieszyła się „Klasa pani Czajki”. A może większej? W „LO-terii” każdy może odnaleźć siebie, popatrzeć na problem z innej strony, spróbować znaleźć własne rozwiązanie.

Hanna, lat 16

Książka dostępna jest też w Księgarni eClicto jako e-book w formacie epub.

Opublikowana przez W.A.B. w serii „Fortuna i Fatum” biografia „Iwaszkiewicz. Pisarz po katastrofie” Marka Radziwona z pozoru wydaje się opowieścią o artyście, który zaprzedał duszę reżimowi, ale analizowana z uwagą skłania do znacznie głębszych refleksji.

Iwaszkiewicz był pisarzem i dyplomatą, poetą i posiadaczem ziemskim, znawcą muzyki i niespełnionym muzykiem, wreszcie długoletnim prezesem Związku Literatów Polskich; artystą, który po wojnie lawirował pomiędzy obroną wartości a serwilizmem, pragnąc jednocześnie tworzyć w poczuciu względnej choćby swobody.

Fundamentalne pytania, które Marek Radziwon zadaje w swojej książce, brzmią: co powoduje, że wybitna jednostka w określonych warunkach działa akurat tak, a nie inaczej? Dlaczego ten sam człowiek czasami zachowuje się jak bohater, a innym razem jak tchórz? Czy zdaje sobie sprawę ze swoich pobudek? Kiedy działa zgodnie z nimi, a kiedy na przekór?

W odniesieniu do konkretnej osoby odpowiedzi na te pytania udzielić niełatwo. W odniesieniu do Jarosława Iwaszkiewicza i jego długiego, powikłanego życia, jest to trudne w dwójnasób. Człowiek Wschodu i Zachodu, wrażliwy artysta i erudyta, prozaik i poeta, był jednocześnie przywiązany do splendorów, zauroczony władzą, nieraz łatwo ulegał złudzeniom, czasem zachowywał się jak oportunista. Marek Radziwon śledzi jego koleje życia, wskazuje wydarzenia i osoby, które kształtowały Iwaszkiewicza oraz sięga po mnogość źródeł i świadectw, które pomagają choćby częściowo pojąć tę niezwykle skomplikowaną osobowość. Radziwon napisał mądrą, dociekliwą książkę, dotarł do wielu niewykorzystanych dotąd materiałów, takich jak listy, źródła archiwalne, czy też notesy i kalendarzyki pisarza. Nie przykrawa przy tym życia Iwaszkiewicza do współczesnych realiów, nie proponuje łatwych odpowiedzi, ostrożnie formułuje oceny.

Marek Radziwon (ur. 1970) – absolwent Wydziału Wiedzy o Teatrze warszawskiej PWST, krytyk teatralny, tłumacz, szef Instytutu Polskiego w Moskwie.

(wykorzystano materiały wydawnictwa W.A.B.)

Książka dostępna jest też w Księgarni eClicto jako e-book w formacie epub.

Dzisiaj, 28 lipca, premiera „Graczy” – pierwszej powieści kryminalnej w dorobku Kariny Obary. Patronat nad książką wydaną przez W.A.B. objął Salon Kulturalny.

Bohaterami „Graczy” są Cezary i Michał, dwaj nastolatkowie, którzy mieszkają w dwustutysięcznym mieście. Namiętnie grają w gry komputerowe. Michał wychowywany jest przez matkę prostytutkę i ich relacje są bardzo trudne; Cezary pochodzi z typowej mieszczańskiej rodziny, w której rodzice starają się przekazać dzieciom najważniejsze wartości, tłumaczą, czym jest dobro i zło. Pewnego dnia w głowach Cezarego i Michała rodzi się szalona myśl, by wcielić w życie motywy z ulubionej gry – Misji. Chłopcy zamierzają dokonać brutalnego morderstwa – wierzą że jeśli rozprawią się z „ludzkimi śmieciami”, świat zmieni swe oblicze.

Ich zamiary przypadkiem odkrywa lokalna dziennikarka Sabina Krop. Sabina, samotna i nieszczęśliwa, jest uzależniona od przesiadywania wieczorami na czatach intenetowych, co stanowi dla niej sposób na odreagowanie stresującej pracy. Czy zdoła zapobiec tragedii, która może rozegrać się tuż obok? Sabina próbuje przeszkodzić „graczom”, a jej walka doprowadzi do zaskakującego odkrycia.

Karina Obara urodziła się w 1974 roku w Wałbrzychu, mieszka w Toruniu. Jest politologiem i dziennikarką, kieruje toruńskim oddziałem „Gazety Pomorskiej”. Dotychczas wydała powieści „Grzecherezada” (2006) i „Dwa światy Zofii” (2008), a także prozę dokumentalną „Damian i Dzienna Mama” (2008).

(wykorzystano materiały z wydawnictwa W.A.B.)

Książka „Gracze” jest także dostępna w Księgarni eClicto jako e-book w formacie epub.

„Klasa pani Czajki” – powieść Małgorzaty Karoliny Piekarskiej, która do tej pory sprzedała się w nakładzie przeszło 35 tysięcy egzemplarzy, wchodząc także na listę gimnazjalnych lektur dodatkowych – doczekała się kontynuacji. Długo oczekiwana „LO-teria” w księgarniach pojawi się pod koniec lipca.

„LO-teria” przedstawia dalsze losy paczki przyjaciół z bestsellerowej „Klasy pani Czajki”, którzy z gimnazjalistów stali się licealistami. Jak czytamy w opisie od wydawnictwa Nowy Świat, po miło spędzonych wakacjach uczniowie pani Czajki muszą zmierzyć się z nową szkolną rzeczywistością. A ta od początku nie zapowiada się różowo. Już pierwszego dnia okazuje się, że liceum to nie przelewki, a na wspomnienie gimnazjum łezka kręci się w oku. Nowa polonistka to diabeł wcielony, przy którym surowa pani Czajka jawi się jako ideał nauczyciela. Do szkolnych problemów dochodzą też te najważniejsze: miłość, zdrada i wielkie ambicje towarzyszące bolesnemu wejściu w dorosłość. Emocje buzują w intensywnym kotle uczuć, podnosząc temperaturę powieści.

MAŁGORZATA KAROLINA PIEKARSKA – pisarka, dziennikarka prasowa i telewizyjna. Na co dzień związana z TVP Warszawa, gdzie emitowane są jej reportaże, oraz z lokalnymi programami informacyjnymi – Telewizyjnym Kurierem Warszawskim i Telewizyjnym Kurierem Mazowieckim. Przez 7 lat na łamach dwutygodnika „Cogito” publikowała felietony zatytułowane „Wzrockowisko”, które w 2002 roku ukazały się jako książka. Autorka powieści kryminalnych „Tropiciele” i „Dzika”, których akcja rozgrywa się na warszawskiej Saskiej Kępie.

Książka „LO-teria” dostępna jest także w Księgarni eClicto jako e-book w formacie epub.

Najnowsza powieść Marcina Pałasza „Dziwne przypadki Ferdynanda Szkodnika” (W.A.B.) adresowana jest do młodego czytelnika, ale dorośli też mogą mieć dobrą zabawę podczas lektury.

Główny bohater powieści Ferdynand ma dziesięć lat. W rodzinie nazywany jest Szkodnikiem, ponieważ dość często przychodzą mu do głowy pomysły, hmm… niebezpieczne dla niego i otoczenia. Kiedy rodzina wybiera się na wczasy do Tunezji, Szkodnik próbuje wnieść na pokład samolotu żyletki, noże, scyzoryk i nunchaku. Chłopak zostaje uznany za potencjalnego terrorystę. Rodzina odlatuje więc bez niego, a on zostaje wysłany do Kudowy, gdzie mieszka u babci jego kolegi, Bąbla. Oczywiście, tutaj także nie będzie się nudził Odkryje, kim jest złodziej napadający na domy staruszków i jaki związek z tymi kradzieżami ma inny niedoszły pasażer lotu do Tunezji.

Książka dostępna jest też w Księgarni eClicto jako e-book w formacie epub. 

Marcin Pałasz (ur. 1971) – autor książek dla dzieci. Zadebiutował w 2004 roku „Opowieściami z Krainy Potworów”. Powieść „Straszyć nie jest łatwo” otrzymała nominację do nagrody Polskiej Sekcji IBBY Książka Roku 2004. Dwukrotny laureat wyróżnienia w Ogólnopolskim Konkursie Literackim im. Kornela Makuszyńskiego – za „Wakacje w wielkim mieście” (2007) i „Wszystko zaczyna się od marzeń” (2008). Ponadto, w 2008 roku, za „Licencję na zakochanie” został nominowany do Nagrody Literackiej im. Kornela Makuszyńskiego.

„Dziwne przypadki Ferdynanda Szkodnika” – fragment powieści

Głośne pukanie do drzwi wejściowych nie wywarło na nich większego wrażenia. Każdy miał nadzieję, że otworzy kto inny. Z kuchni dobiegł głos babci.

– Niech ktoś otworzy! – wykrzyknęła. – Jestem zajęta i nie mogę!

– Bąbel, twoja babcia o coś prosi – mruknął sennie Gucio. – Otwórz.

– Ja prawie śpię – odparł niemrawo Bąbel, przytulając policzek do grubego dywanu. – Zresztą pewnie i tak nie trzeba. O tej porze zawsze przychodzi Kamila i przynosi kolejne ciasto, które upiekła jej mama. Popuka i pójdzie sobie, jeśli nikt jej nie otworzy…

Szkodnik, który jeszcze przed kilkoma sekundami również prawie zasypiał, słysząc to zerwał się na równe nogi.

– Mogę otworzyć! – powiedział z ożywieniem, po czym ujrzał zaciekawione spojrzenia swoich przyjaciół i nagle się zreflektował. Udał więc potężne znudzenie, a nawet ziewnął. – Co prawda wcale mi się nie chce, ale skoro wy nie macie ochoty pomóc babci…

Gucio zerknął na niego i zachichotał pod nosem, co Szkodnikowi wydało się nieco niestosowne. Nie zdążył jednak odpowiedzieć, gdyż pukanie stało się bardziej natarczywe.

– Chłopcy! – zawołała błagalnie babcia. – Proszę, niech ktoś otworzy drzwi!

Szkodnik przeszedł przez drugi pokój, w którym na dużej kanapie smacznie pochrapywała pani Bożenka, wszedł do niewielkiego przedpokoju i otworzył drzwi wejściowe, robiąc możliwie przyjemny wyraz twarzy. Jeśli Kamila naprawdę przyniosła ciasto, to…

Za drzwiami stała malutka, ubrana na czarno staruszka, która na widok Szkodnika drgnęła nerwowo, zamachnęła się trzymaną w dłoni laską i ugodziła go nią w udo.

– To on! – zapiała falsetem. – Halinko, masz w domu włamywacza!!!

Jej głos był jednak na tyle słaby, że w kuchni z pewnością nie było go słychać.

– Nie jestem włamywaczem! – wykrzyknął Szkodnik z oburzeniem, skacząc na jednej nodze. – Co pani przyszło do głowy?! Przyjechaliśmy wczoraj, więc robię tu za gościa!

– Z Zamościa?! – spytała podejrzliwie staruszka. – Nie znam nikogo z Zamościa, i o ile wiem, Halinka też nie zna. Kochanie, jesteś tam?! To ja, Maryla! Odezwij się, jeśli nie zostałaś napadnięta!

Szkodnik, wciąż na jednej nodze, podskoczył do wewnętrznych drzwi i otworzył je.

– Babciu, to jakaś pani Maryla! – ryknął pełną piersią, gdyż czuł złość na samą myśl o tym, że nastawiał się na Kamilę, a spotkało go coś tak upokarzającego i bolesnego. – Babciu!!!

Pani Halinka, która akurat podlewała fiołki stojące na parapecie w otwartym oknie kuchennym, zamachnęła się nerwowo, na skutek czego jedna z doniczek zatoczyła piękny łuk i zniknęła za oknem. Z dołu dał się słyszeć huk.

– Ojej… – Speszony Szkodnik podrapał się w ucho. – Przestraszyłem cię?

– Ależ skąd – odpowiedziała babcia, odstawiwszy konewkę na stół kuchenny i odetchnąwszy głęboko. – Nie martw się, drogie dziecko. Codziennie wyrzucam doniczki przez okno mniej więcej o tej porze. Kto przyszedł? Marylka, czy źle słyszałam?

– To ja pójdę pozbierać tę doniczkę. – Szkodnik przycisnął się do ściany, przepuszczając panią Marylę, która wtargnęła z przedpokoju do kuchni niczym huragan piątej kategorii, rozglądając się przy tym podejrzliwie na wszystkie strony. – Zaraz wrócę…

– Halinka, ty żyjesz! – wykrzyknęła pani Maryla, jednocześnie wypychając Szkodnika na zewnątrz za pomocą swojej budzącej grozę laski. – A już myślałam, że ten młodociany opryszek okradł cię, albo i coś jeszcze gorszego! Czy wiesz, co się stało?!

– To nie opryszek, Marylko – rzekła wyrozumiale babcia, sadowiąc przyjaciółkę na stołku kuchennym i wstawiając wodę na herbatę. – To przyjaciel mojego wnuka, przyjechali do mnie na ostatni tydzień wakacji. A co się stało?

– Okradli starą Maciejewską! – odparła posępnie staruszka, moszcząc się nieco wygodniej na drewnianym stołku. – Wszystko straciła, no mówię ci! Wszystko! W nocy do niej wleźli i zabrali pieniądze z szuflady w stole, i dwa pierścionki, i…

– Jak to? – Bąbel wychylił głowę przez drzwi do pokoju. – Znowu kogoś okradziono?! To znaczy, dzień dobry, pani Marylko!

– Bąbelek! – ucieszyła się na jego widok staruszka, poprawiając okulary. – Jak ja cię dawno nie widziałam! Wyrosłeś, zmężniałeś… Halinko, taki wnuk to skarb!

Bąbel skwitował te komplementy kiwnięciem głowy i uśmiechem, po czym wrócił do tematu:

– Kogo okradziono?

– Starą panią Maciejewską. – Pani Maryla westchnęła, kiwając do siebie głową. – Mówię wam, to jakaś plaga! Nie wiem, co to teraz się wyrabia… To pewnie przez te wszystkie telewizje, internety i rakiety! Morderstwa, trąby powietrzne, dziury łozonowe i inne okropieństwa! Kiedyś tego nie było, o nie! Za czasów mojego taty, gdy ja byłam młoda…

– Czy pani Maciejewska to ta, która mieszka w domu z czerwonej cegły? – spytał Bąbel, czując się dość niezręcznie, że przerywa starej pani Maryli. Jednak po prostu musiał o to spytać. – W tym wysokim, przy Poznańskiej?!

– Ta sama! – sapnęła pani Marylka, machając groźnie laską, i ze zgrozą uniosła oczy. Nagle zamarła i wpatrzyła się w sufit. – Halinko, czy ty się nie boisz, kochana, że to wszystko w końcu zawali ci się na głowę?

– Co ma się zawalić? – zdumiał się Bąbel, odruchowo też unosząc głowę.

– Kiedyś tak samo popękany był sufit w domu mojej świętej pamięci mamusi – rzekła złowrogo pani Marylka. – A potem, pewnej nocy, był tylko huk, rumor wielki, i cały sufit spadł na podłogę! Szczęście, że jedynie kota zabiło. W dodatku nie całkiem, bo żył jeszcze całe trzy dni. No, ale może ten tutaj wytrzyma jakiś czas. Znaczy się, sufit nie kot, bo kota nie masz. A nie zrobisz jakiegoś remontu, hę?

– Niby za co? – spytała sceptycznie babcia Halinka, siadając przy stole i łapiąc się za głowę. – Za moje tysiąc dwieście złotych emerytury, to sama nie wiem, ile lat musiałabym zbierać na jakiś remont! Dzieci chciały mi pomóc, dawały pięć tysięcy, ale fachowiec powiedział, że to najmarniej z piętnaście będzie kosztować. Belki są stare i słabe, to znaczy te, na których sufit się trzyma…

– Jeszcze się trzyma. – Pani Marylka w zadumie popiła łyk herbaty. – Dobrze, że się trzyma. A ciasteczka jakiegoś do tej herbaty nie ma?

– O, witam! – wykrzyknęła znienacka pani Bożenka, zaglądając do kuchni przez na wpół uchylone drzwi do pokoju. – Halinko, czy to jest ta sama pani, o której ostatnio opowiadałaś? Ta, która ma sześć palców u lewej nogi?

– Coś takiego! – wrzasnęła pani Marylka z oburzeniem. – Jakie znowu sześć palców?! Ja tu tylko przyjechałam z córką po jajka!

– Nie ma się czego wstydzić – rzekła pani Bożenka pobłażliwie, wchodząc do kuchni. – Takie rzeczy się przecież zdarzają.

– Sześć palców u lewej nogi? – wydusiła babcia Halinka. – Przecież ja nigdy o czymś takim nie mówiłam!

– Nie szkodzi, może słyszałam o tym od kogoś innego – uspokoiła ją pani Bożenka. – Swoją drogą, jestem bardzo ciekawa, jak ona kupuje sobie buty. Bo jeden powinien być szerszy, prawda? Co o tym sądzicie?

– Tego kwiatka da się wsadzić do drugiej doniczki, i moim zdaniem będzie żył… – rzekł niepewnie Szkodnik, wsadzając głowę przez drzwi wejściowe. – Szczątki uprzątnąłem. Ale ja i tak nie wejdę, dopóki pani Maryla nie obieca, że nie walnie mnie znowu laską. To jak będzie?

Dwudziestoczteroletnia Dagmara Półtorak studiuje amerykanistykę na Uniwersytecie Jagiellońskim, ale akcja jej debiutanckiej powieści „Tak trudno być mną!” rozgrywa się nie w Ameryce, tylko w Polsce. Ta napisana z dystansem i humorem książka adresowana przede wszystkim do rówieśniczek autorki.

Bohaterką „Tak trudno być mną!” jest dwudziestodwulatka, która zgodnie z tytułem powieści nie ma łatwego życia . „Każdy dzień ze zwariowaną rodziną jest wyzwaniem – czytamy w opisie wydawnictwa W.A.B. – Matka bohaterki ciągle wynajduje nowe diety, sposoby na życie i zajęcia, a przy tym bezustannie kłóci się ze swoim mężem. Starszy brat utrzymuje kontakt głównie z komputerem, a młodszy, zwany Smarkiem, jest nieprzewidywalny w realizacjach swoich szalonych pomysłów i ma zdecydowanie zbyt dużo energii”.

To nie koniec utrapień: „Na urodziny chłopcy sprawiają swojej siostrze nieoczekiwany prezent – psa Killera, który podejrzanie przypomina bestię z morza. A to dopiero początek niespodzianek. Okazuje się, że dziadkowie, który mieli się rozwodzić – zostali pojmani w Tajlandii w trakcie swojej drugiej podróży poślubnej. Tymczasem matka zdążyła już wpaść na pomysł przygarnięcia mężczyzny poznanego przez Internet. Czy tajemniczy autor przewodników turystycznych, zupełnie nieprzystojny (no, może trochę) okaże się seryjnym zabójcą?”.

Książka dostępna jest również w Księgarni eClicto jako e-book w formacie pub.