Jakub Porada, „Chłopaki w sofixach”, recenzja

Jakub Porada dołączył do grona dziennikarzy TVN24 (lub osób blisko związanych z tą stacją), którzy opublikowali książkę. Nakładem Prószyński i S-ka ukazali się „Chłopaki w sofixach” – rzecz o kieleckiej młodości Porady.

Kielce to kiedyś miasto Żeromskiego, nazwane przezeń Klerykowem, a współcześnie – miasto scyzoryków, z którym związani są m.in. Liroy, Wzgórze YaPa 3, K.A.S.A., Kinior czy Andrzej Piaseczny. Nieprzypadkowo wymieniamy muzyków – w latach osiemdziesiątych, jeszcze jako licealista, Porada zakładał w Kielcach różne kapele punkowo-rockowe. Jak wiemy, wielkiej kariery muzycznej nie zrobił, studiował politologię i dziennikarstwo na Uniwersytecie Śląskim, choć warto odnotować, że występował w musicalach na scenie Teatru Muzycznego w Gliwicach. A dzisiaj – za sprawą TVN – jest nie mniej znany od muzyków wywodzących się znad Silnicy.

„Chłopaki w sofixach” są książką, w której oprócz autora i jego przyjaciół ze szkoły i podwórka, ważnym bohaterem jest kieleckie osiedle KSM (skrót od Kieleckiej Spółdzielni Mieszkaniowej). Dla Jakuba Porady, i nie tylko dla niego, to osiedle magiczne, zwłaszcza gdy opowiada się o nim z perspektywy czasu, a wspomnienia dotyczą najlepszych, bo młodzieńczych lat. I nawet siermiężne czasy PRL-u mają w „Chłopakach w sofixach” swój urok.

Opowieść Porady jest barwna, żywa, dowcipna i dość ironiczna, jednak to ironia, która nikomu nie dokucza i nikogo nie krzywdzi. „Chłopaków” spokojnie mogą przeczytać także mieszkańcy innych miast, których młodość przypadła na przełom lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych – historie opisane w książce mogły przydarzyć się także im.                         

Otwartym natomiast pozostaje pytanie, czy Jakub Porada napisze kolejną książkę i na jaki temat. Do „Chłopaków w sofixach” materiału dostarczyło mu jego własne życie, ale jeśli myśli o karierze pisarskiej, powinien jednak iść w stronę fikcji, nie zapominając o dialogach, tak, by książkę można nazwać powieścią.  

Grzegorz Kozera

 Jakub Porada, „Chłopaki w sofixach”, Prószyński i S-ka, s. 229.

Brak komentarzy