Najbardziej znaną na świecie artystką z Islandii jest oczywiście Björk, ale myliłby się ten, kto by sądził, że sami Islandczycy uważają ją za najlepszą w branży muzycznej. W rankingu na islandzką płytę wszech czasów album Björk „Debut” zajął drugie miejsce. Zwyciężyła wydana w 1999 roku płyta „Agaetis byrjun” (Dobry początek) zespołu Sigur Rós z 1999 roku. Grupa opublikowała właśnie nowy krążek.

Wszyscy grają i śpiewają

Islandia jest krajem niezwykłym i zadziwiającym, jeśli chodzi o muzykę (a także film, teatr, sztuki plastyczne). Wystarczy powiedzieć, że na tej zimnej i małej wyspie, liczącej niespełna 300 tysięcy mieszkańców, działa ponad sto szkół i ognisk muzycznych, a zespoły grające wszelkie odmiany rocka, bluesa i innych gatunków muzycznych trudno zliczyć. To właśnie z Islandii pochodził popularny w latach 80. nie tylko w Europie zespół The Sugarcubes, którą współzałożycielką była wokalistka Björk – dzisiaj uważana za ikonę Islandii. Z wyspy wywodzą się także zespoły Gus Gus i Mum, przede wszystkim zaś Sigur Rós. Popularność tego ostatniego sięga daleko poza Stary Kontynent – do Stanów Zjednoczonych i Japonii. Sigur Rós ma swoich wiernych fanów również w Polsce. Dwa lata temu Islandczycy wystąpili na Open’erze w Gdyni, a niedawno dali koncert w Warszawie.   

Sigur Rós to po islandzku „Róża zwycięstwa”. Taki imię nosi siostra gitarzysty i wokalisty Jonsiego Birgissona, która urodziła się w 1994 roku, w tym samym czasie, gdy grupa została założona w Rejkjawiku. Oprócz Jonsiego Sigur Rós tworzyli basista Georg Hólm i perkusista Agust Gunnarsson. Aby nagrać pierwszą płytę pt. „Von” (Nadzieja), musieli czekać trzy lata. Właściciel wytwórni Bad Taste zgodził się ją wydać pod warunkiem, że muzycy pomalują mu całą firmę. Warto było, bo płyta zawierająca ezoteryczną i nastrojową muzykę została dobrze przyjęta, a pochodzące z niej utwory rok później zremiksowano i umieszczono na płycie „Von bridgi”, na której znalazły się również kompozycje innych islandzkich artystów. Kolejny album „Agaetis byrjun“ został nagrany z klawiszowcem Kjartanem Sveissonem i zrobił furorę w Islandii, a także w Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych. Więcej nie było trzeba, Islandczyków zaczęto zapraszać na festiwale i koncerty, grali m.in. z Radiohead. Niestety, z zespołu odszedł perkusista Agust, a zastąpił go Orri Pall Dyrason.      

Płyta, która ukazała się w 2002 roku, nie miała tytułu (oznaczono ją tylko nawiasami „()”), podobnie, jak zamieszczone na niej utwory. Jonsi śpiewał w wymyślonym języku, który nic nie znaczył. Z kolei album z 2005 roku „Takk” był zapowiedzią nieznacznej zmiany stylu i odejścia od zimnego i neurotycznego brzmienia, co lepiej można zauważyć na najnowszym krążku.

Piąta na piątkę

Swoją piątą studyjną płytę zespół po raz pierwszy nagrywał nie tylko we własnym studiu pod Rejkjawikiem, ale także w Nowym Jorku, Londynie i na Kubie. Islandzki tytuł albumu „Med sud í eyrum vid spilum endalaust” znaczy mniej więcej „Z brzęczeniem w uszach gramy bez końca”. W porównaniu z poprzednimi płytami, najnowsza jest bardziej pogodna, mniej w niej „księżycowej” muzyki, pojawiła się nawet sekcja dęta (zamiast smyczkowej), słychać chór chłopięcy, a Jonsi, choć ciągle śpiewa falsetem, pierwszy raz wykonuje piosenkę po angielsku („All Alright”). Pozostając alternatywną kapelą, Sigur Rós nagrał płytę, która może się spodobać szerszemu gronu słuchaczy, np. miłośnikom muzyki pop. Bardzo udany album, w skali od 1 do 6 należy mu się piątka.     

(GK)

Dyskografia

„Von” 1997

„Agaetis byrjun“ 1999

„()“ 2002

„Takk“ 2005

„Med sud í eyrum vid spilum endalaust” 2008