O tym, co wyprawiają kuracjusze w polskich sanatoriach, krążą legendy. Grzegorz Kozera swoim zbiorem opowiadań „Kuracja” częściowo te legendy potwierdza, przy czym zaznacza, że wszystko, co zostało opisane w jego książce, to fikcja. Choć pewnie nie do końca – możemy za niego dopowiedzieć.

Sanatorium „Włókniarz” w Busku-Zdroju wybrało dość niecodzienną, ale i oryginalną formę promocji publikując zbiór opowiadań, których akcja toczy się właśnie we „Włókniarzu” i w Busku. Bohaterami dziewiętnastu historii z „Kuracji” są ludzie mniej więcej w wieku pięćdziesięciu lat i starsi, którzy przyjeżdżają na leczenie do buskiego sanatorium. Pobyt w kurorcie z dala od domu i rodziny jest dla nich również szczególną okazją do wyrwania się z szarej codzienności. Nowi znajomi, dancingi, spacery po parku zdrojowym – to wszystko sprzyja flirtom i romansom, a także nietypowym i czasami kłopotliwym sytuacjom. Kozera patrzy na swoich bohaterów z dystansem i uśmiechem, nie ocenia ich, dając im prawo do błędu, którego popełnienie – przy zachłyśnięciu się „wolnością” – wcale nie jest trudne.

Autor „Kuracji” Grzegorz Kozera jest dziennikarzem, prozaikiem i poetą, który ma dorobku m.in. traktującą o alkoholowym uzależnieniu powieść „Biały Kafka” (nagroda w Konkursie Literackim im. Żeromskiego) oraz pięć tomików poetyckich. Na co dzień współuczestniczy w tworzeniu naszego bloga.