Była redaktorka działu naukowego „New York Timesa” Dava Sobel specjalizuje się w książkach poświęconych współczesnej astronomii i kosmologii, ale potrafi też zajmująco pisać o przeszłości. Przykładem „Córka Galileusza”, będąca biografią słynnego włoskiego astronoma, fizyka i filozofa, któremu inkwizycja kilka razy próbowała zamknąć usta.

Przy pisaniu tej książki Sobel korzystała z listów, jakie córka Galileusza wysyłała do ojca. Urodzona w 1600 r. Virginia, bo o niej tu mowa, była jedną z trojga nieślubnych dzieci uczonego, ale najbardziej uzdolnioną i pracowitą. Kiedy miała 13 lat, ojciec posłał ją do klasztoru pod Florencją, gdzie przybrała imię Maria Celesta. O córce jednak nie zapomniał, często korespondowali ze sobą, a jej miłość była dla niego dużym wsparciem w trudnych chwilach. Zajmująca opowieść Sobel to zarazem panorama Florencji pod panowaniem Medyceuszy oraz Rzymu, gdzie kolejni papieże próbują (albo i nie) pogodzić się z epokowymi odkryciami naukowców. GK