Ta płyta to pierwsze solowe dziecko Agnieszki. Płyta „Winna” należała do zespołu o nazwie „Chylińska” który Agnieszka załozyła z dwoma kolegami z zespołu O.N.A.

Moze i ze mnie zaden krytyk muzyczny ale musze przyznac ze Aga w nowym wydaniu jest jakby to delikatnie powiedziec zajebista, nowa odmieniona Aga, siegajac po krazek pomyslalem ze pewnie znowu duzo krzyku do ponczochy, przester i mocne teksty ale jestem milo i pozytywnie zaskoczony, chetnie „podejde i przytule i obejme” i chcialbym zeby w tym kierunku poszla. Spodobalo mi sie polaczenie fajnego aranzu, troche takich tonow jak z kultowych gierek komputerowych, elektroniki, dobrego bitu no i oczywiscie glosu Agnieszki, jakze cieplego miejscami, normalnie nie ta kobieta, cud malina, O.N.A. zbladla po prostu przy tej plytce, serio. Ledwo posluchalem krazka a juz „Nie moge Cie zapomniec” i mysle ze to bedzie teraz „Normalka” wiec ” Plim Plam” „Wybaczam Ci”. Zajebiscie sie slucha takiej Agi, dobra starczy tego slodzenia, na koniec powiem tylko ze nie jestem pokoleniem emo i dzieckiem neostrady tylko 35 letnim facetem w sile wieku hehe i naprawde dotarla do mnie ta muza. Mysle tez ze mlodsze pokolenie nie bedzie mialo trudnosci w przyswojeniu tego klimatu, ta co ja gadam, oni to lykaja od razu jak gorace jagodzianki. Aga tak trzymaj, bardzo dzieki za plytke. Marcel