Komentarze do: „Miasto cudów” Mendozy już w sprzedaży

Autor: kaja

kaja — Wed, 03 Nov 2010 08:22:38 +0000

Nie czytałam jeszcze, ale chętnie sięgnę tym bardziej, ze ostatnio czytałam inną książkę hiszpańskiego pochodzenia, która dotycz tego samego okresu i tego samego miasta- Barcelony przełomu wieków, pogrążonej w chaosie rewolucji i nadchodzącej II wojny światowej. Mam na myśli „Hiszpańskiego smyczka” Andromedy Romano-Lax. Może ma nieco bardziej melancholijny wydźwięk niż „miasto cudów” ale jeśli ktoś lubi literaturę z Barceloną w tle to spodoba mu się na pewno.

Autor: maria antonina

maria antonina — Mon, 26 Apr 2010 21:46:54 +0000

Świetna książka, pełna humoru i ironii. Jest to bardzo dobry wybór jesli mamy ochotę przeczytac coś na rozluźnienie. Ksiązka jest gruba, ale to żadna wada, bo naprawdę ciężko się oderwać. Mnie w kazdym razie bardzo sie podobała, polecam!

Autor: Doris

Doris — Fri, 02 Apr 2010 13:26:10 +0000

Hej Martyna! Podoba mi się twój komentarz. Mendoza to pisarz, który niezwykle przypadł mi do gustu, a może raczej budzi szacunek. Zadziwia mnie jak on potrafi rozłożyć życie codzienne na małe cząsteczki, a przy tym nie nudzić i wyciągać wnioski z wydawałoby się błahych wydarzeń. Ciekawy u niego jest także zabieg w którym potrafi literacko zarysować obraz danego bohatera, zawierający się zaledwie w kilku zdaniach, a bogato nacechowany jego charakterem i losem aż do śmierci. Polecam Miasto Cudów.

Autor: Martyna

Martyna — Mon, 29 Mar 2010 17:36:43 +0000

Tytułowe miasto cudów to Barcelona, a owe cuda, które się w nim dokonują, dotyczą głównie przemian zachodzących w życiu jej mieszkańców, a przede wszystkim w życiu Onufrego Bouvila, człowieka, który zaczyna z niczym, osiąga niemal wszystko, a kończy… no, tego już nie zdradzę. Fabuła wciąga, czasem, dla odpoczynku, spowalniana malowniczymi opisami miasta. Każda postać, która się pojawia, jest bardzo charakterystyczna, nieprzewidywalna i pełna sprzeczności. Kiedy się czyta, ma się takie fajne uczucie, że dzieją się w tej książce rzeczy wielkie i ważne. Ale to nie znaczy, że jest jakaś napuszona – przeciwnie, często pojawiają się motywy dowcipne, a nawet bezwzględnie sarkastyczne. Ręczę, że nie zaszkodzi spróbować Mendozy.