„Miasto cudów” uważane jest za najlepszą powieść Eduarda Mendozy, pisarza z Barcelony. Wydana przez Znak książka jest już w sprzedaży.

O urodzonym w 1943 roku Mendozie pisaliśmy w Salonie przy okazji innej jego powieści „Prawda o sprawie Savolty”.   

Akcja „Miasta cudów”, tak jak większości książek hiszpańskiego pisarza, rozgrywa się w Barcelonie. Tutaj jest to miasto z przełomu wieku XIX i XX. Dzięki dwóm wielkim światowym wystawom w 1888 i 1929 roku Barcelona przekształca w nowoczesną metropolię.

Ze streszczenia powieści dowiadujemy się, że „Onufry Bouvila, sprytny wieśniak, przybywa do Barcelony w czasie przygotowań do pierwszej wystawy. Zatrudnia się przy roznoszeniu wśród robotników anarchistycznych ulotek, później wchodzi w spółkę z Efremem, siłaczem chroniącym go i pomagającym mu sprzedawać podejrzane pomady na porost włosów i szybko dorabia się fortuny. W wyniku licznych szwindli i morderstw Onufry Bouvila staje się jednym z najbardziej wpływowych ludzi w Hiszpanii.

Bezwzględny, inteligentny i nieczuły Onufry ulega tylko kobietom. (…) pozwolą Onufremu na wspięcie się w barcelońskiej hierarchii towarzyskiej, społecznej i finansowej oraz na osiągnięcie wpływów politycznych w kraju”.

Edaurdo Mendoza zyskał popularności dzięki cykl zabawnych powieści kryminalnych o detektywie-lumpie („Sekret hiszpańskiej pensjonarki”, „Oliwkowy labirynt” i „Przygoda fryzjera damskiego”), ale w dorobku ma też ksiązki utrzymane w tonacji smutno-gorzkiej, „Prawda o sprawie Savolty” i „Mauricio, czyli wybory”.